บทที่ 192 ผู้ที่อยู่หลังความทรงจำ

ตึก...

ตึก...

ตึก...

เสียงฝีเท้าดังออกมาจากหลังประตูสีดำ

ทุกคนยืนนิ่ง

แม้แต่ผู้สร้างก็ไม่กล้าขยับ

ลูเซียมองประตูนั้น

“ใครอยู่ข้างใน?”

ไม่มีคำตอบ

เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง

ตึก...

ตึก...

ก่อนเงาร่างหนึ่งจะปรากฏขึ้น

เป็นเด็กผู้ชาย

อายุไม่มาก

ใบหน้าของเขาซีดจนแทบไม่มีสี

แต่สิ่งที่ทำให้ลูเซียชะงักคือ......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ