บทที่ 196 คนที่ยืนอยู่ข้างเธอในคืนแรก

ลูเซียยืนอยู่หน้าประตูสีดำที่ปิดสนิท

เสียงจากด้านในยังคงก้องอยู่ในหัว

“ถ้าเจ้าจำข้าได้…ทุกอย่างจะจบลงจริง ๆ”

เธอกำมือแน่น

“ฉันจะจำให้ได้”

ลูนาก้าวเข้ามาข้างเธอ

“แต่ถ้าความทรงจำนั้นเจ็บปวดล่ะ?”

ลูเซียหันไปมอง

“ฉันก็จะรับมัน”

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง

“ฉันเคยคิดว่าการลืมจะทำให้เราไม่เจ็บ”

ลูนามองเธอ

“แต่ตอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ