บทที่ 200 ประตูที่เปิดสู่วันพรุ่งนี้

เช้าวันนั้นมาถึงอย่างเงียบสงบ

แสงอาทิตย์ค่อย ๆ ส่องผ่านหน้าต่าง

ลูเซียลืมตาขึ้นบนเตียงของตัวเอง

เป็นเวลานานแล้วที่เธอไม่ได้ตื่นขึ้นมาโดยไม่มีเสียงเรียกจากประตู

ไม่มีเสียงของกฎ

ไม่มีความมืด

ไม่มีความทรงจำที่พยายามลากเธอกลับไปสู่อดีต

มีเพียงเสียงนกร้องอยู่ด้านนอก

และเสียงลมพัดผ่านต้นไม้

ลูเซียนั่งอยู่...