บทที่ 209 คืนที่ดาวหายไป

ผิวน้ำของทะเลสาบสั่นแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ชายที่เพิ่งขึ้นจากน้ำรีบลุกขึ้น

“ต้องออกไปจากที่นี่”

อาเรนยังยืนนิ่ง

“แต่เมืองของฉัน…”

“ถ้ายังอยู่ตรงนี้ เมืองจะตามมาถึงเรา”

ลูเซียหันไปมองทะเลสาบ

“มันตามมาได้ยังไง”

ชายคนนั้นมองเธอ

“เพราะทะเลสาบไม่ได้สะท้อนเมือง”

เขาพูดช้า ๆ

“มันเชื่อมกับเมือง”

เสียงน้ำดังขึ้นอีก...