บทที่ 224 คนที่ตามมาจากเมือง

เงาที่ปลายสะพานเดินเข้ามาช้า ๆ

เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินดังเป็นจังหวะ

กึก...

กึก...

กึก...

ทุกคนหยุดเดิน

ลูเซียยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เด็กทั้งสองอยู่ด้านหลัง

อาเรนขยับมายืนข้างเธอ

ไคกับเซนมองไปทางเดียวกัน

ส่วนคีรันกลับมีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกคน

“เขามาแล้ว”

ลูเซียหันไปมอง

“นายรู้จักเขา?”

“รู้จัก”

คีร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ