บทที่ 236 ชื่อที่ถูกเขียนไว้ก่อนการเดินทาง

แสงสีขาวค่อย ๆ จางลง

ลูเซียก้าวออกจากเส้นทางเป็นคนแรก

เบื้องหน้าของเธอไม่ใช่เมือง

ไม่ใช่ป่า

และไม่ใช่ทะเล

แต่เป็นทุ่งกว้างที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีเงิน

สายลมพัดผ่านเบา ๆ จนดอกไม้ทั้งทุ่งเอนไปพร้อมกันเหมือนคลื่น

ลูเซียหันกลับไปมองด้านหลัง

ประตูสีเงินที่พาทุกคนมาเมื่อครู่กำลังเลือนหายไป

“มันกำลังปิด”

ลูน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ