บทที่ 51 ประตูที่เซเรนเปิด

ลูเซียมองเซเรนอยู่นาน

คำสารภาพของเธอยังคงดังอยู่ในหัว

“ข้าเป็นคนเปิดประตูให้วาเรน”

“ทำไม?”

เสียงของลูเซียสั่น

“ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น?”

เซเรนก้มหน้า

“เพราะตอนนั้นข้าคิดว่ากำลังช่วยลูนา”

ลูเซียขมวดคิ้ว

“ช่วย?”

“ใช่”

เซเรนกำมือแน่น

“ตอนนั้นลูนายังเด็กมาก และมีบางอย่างกำลังตามหานาง”

ลูคัสถาม

“อะไร?”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ