บทที่ 52 จี้ลับในกล่องไม้

“เอาเด็กมาให้ข้า...”

เสียงนั้นยังคงก้องอยู่ในห้อง

ลูเซียยืนนิ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินชัด

ภาพเปลวไฟในความทรงจำกลับมาอีกครั้ง

บ้านหลังเก่า เสียงร้องไห้ของแม่ เสียงฝีเท้าที่กำลังเข้ามาใกล้

และเสียงของชายคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นหน้า

“เอาเด็กมาให้ข้า”

ลูเซียยกมือกุมศีรษะ

“ไม่...”

ลูคัสรีบเข้ามาประคอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ