บทที่ 58 จดหมายฉบับสุดท้าย

“เขา”

คำพูดของเซเรนยังคงก้องอยู่ในห้อง

ลูเซียหันไปมองอาเดรียน

เขายืนนิ่ง

ไม่มีคำปฏิเสธ

ไม่มีคำแก้ตัว

มีเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“คุณมาที่บ้านในคืนนั้นจริง ๆ?”

ลูเซียถาม

อาเดรียนพยักหน้า

“ใช่”

ลูคัสขยับมายืนข้างลูเซีย

“แล้วคุณไปทำอะไร?”

อาเดรียนมองลูเซีย

“ข้าไปหาแม่ของเจ้า”

“ทำไม?”

“เพราะข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ