บทที่ 62 แหวนของผู้ที่ตายไปแล้ว

“ลูก...อย่าเชื่อพวกเขา...”

เสียงนั้นดังออกมาจากหลังประตูอีกครั้ง

ลูเซียตัวสั่น

เธอจำเสียงนี้ได้

แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวจากความทรงจำวัยเด็ก แต่หัวใจของเธอกลับจำได้ชัดเจนกว่าสมอง

“พ่อ...”

เธอก้าวไปข้างหน้า

ลูคัสรีบจับมือเธอไว้

“อย่าเพิ่ง”

“แต่ฉันได้ยินเสียงพ่อ”

“ฉันรู้”

“แล้วถ้าเขาอยู่จริงล่ะ?”

ลูคัสม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ