บทที่ 66 รอยเท้าของคนหายไป

ลูเซียยืนมองกระดาษในมืออยู่นาน

ชื่อของเอเลียสยังคงอยู่ตรงนั้น

ตัวอักษรสีดำดูเหมือนเพิ่งถูกเขียนขึ้น

ลูคัสเดินเข้ามาหา

“ให้ฉันดู”

ลูเซียส่งกระดาษให้

เขาอ่านเพียงไม่กี่วินาทีก็ขมวดคิ้ว

“หมึกยังไม่แห้ง”

เรเวนเดินเข้ามา

เขาแตะกระดาษเบา ๆ

“เพิ่งเขียนไม่ถึงสิบนาที”

ลูเซียมองไปรอบ ๆ

“แต่เอเลียสหายไปแล้ว”

อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ