บทที่ 67 ชื่อที่หายไปจากความทรงจำ

“พี่...”

เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านหลังลูคัส

ลูเซียค่อย ๆ หันกลับไป

เด็กชายที่เธอเคยเห็นในกระจกยืนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ

ไม่มีเงาสะท้อน

ไม่มีภาพลวงตา

เขายืนอยู่ท่ามกลางแสงสลัวของห้องใต้ดิน ดวงตาคู่นั้นกำลังมองเธอราวกับรอคอยมานานแสนนาน

ลูเซียเดินเข้าไปหาอย่างช้า ๆ

“นายเป็นใคร?”

เด็กชายไม่ตอบทันที

เขามองเธออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ