บทที่ 80 คนที่อยู่ในคืนสุดท้าย

ลูเซียจ้องชายตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ใบหน้านั้น...

เธอจำได้

แม้เวลาจะผ่านมานานหลายปี

แต่ความทรงจำในคืนนั้นยังชัดเจน

ชายคนเดียวกัน

ยืนอยู่ข้างแม่

ก่อนที่ประตูจะปิดลง

“เจ้า...”

เสียงของลูเซียสั่น

“เจ้าคือคนที่อยู่กับแม่ในคืนนั้น”

ชายคนนั้นยิ้ม

“ในที่สุดเจ้าก็จำได้”

ลูนายืนข้างพี่สาว

“เป็นไปไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ