บทที่ 15 ดึงหนามออกจากใจของเธอ

"ตอนที่ฉันอายุสิบห้า กำลังจะสอบเข้า ม.ปลาย..."

ความทรงจำถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ อินทร์รดีขดตัวกลมจนแน่น ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว จมดิ่งลงสู่ความทรงจำอันเลวร้ายบางอย่าง

พงศ์ภัทรทนเห็นเธอเป็นแบบนี้ไม่ได้ เขากอดเธอไว้แน่น

"อินทร์รดี ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดนะ..."

อินทร์รดีสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ