บทที่ 36 เราหย่ากันเถอะ

ทันทีที่พงศ์ภัทรกลับถึงบ้าน ก็พบว่าอินทร์รดีนั่งอยู่ในสวน

ภายใต้เงาไม้และแสงไฟสลัว หญิงสาวงดงามราวกับภาพวาด ชายกระโปรงยาวพลิ้วไหวไปตามสายลมยามค่ำคืน

ภาพนั้นทำให้หัวใจของพงศ์ภัทรคันยุบยิบด้วยความหลงใหล

"กลับมาแล้วเหรอคะ?" อินทร์รดีทักทายเสียงเรียบ "ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วยค่ะ คุณจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ