บทที่ 43 อ้ายซิน

เมืองหลวงตำหนักเฉิงอ๋อง

สตรีผู้หนึ่งสวมอาภรณ์งดงามราคาแพงนั่งอยู่บนม้านั่งบนศาลากลางน้ำ ฉู่หรานซินกำลังฟังรายงานของคนที่นางส่งออกไป ตอนนี้ใบหน้างามกลับเคลือบไว้ด้วยอารมณ์โกรธ กราดเกรี้ยว แปดปีมาแล้วนะยังหามันไม่เจอเลย

"แปดปีแล้ว ทำงานกันอย่างไรยังหาไอ้เด็กนั่นไม่เจออีก ก็แค่ซื่อจื่ออ่อนแอคนนึงมันจะม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ