บทที่ 46 เจ้าตัวยุ่งหนีออกจากเมืองหลวง
เสียงอินทรีขนทองร้องอยู่ด้านนอก เซียวจ้านเป่ยจูบหน้าผากจูเหมยลี่ ยิ้มให้ก่อนจะสวมเสื้อคุมแล้วเดินออกมา
จูเหมยลี่ไม่ตามเขาไป นางนอนอยู่เฉยๆนางได้ความสามารถอีกอย่างคือสามารสื่อสารกับสัตว์ได้ อีกทั้งสามารถได้กลิ่นในสิ่งที่นางต้องการ ชาติก่อนทำงานวิจัยทางด้านนี้สวรรค์เลยไม่ทอดทิ้งกระมัง มาอยู่สถานที่เช...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 วิญญาณล่องลอย
2. บทที่ 2 อยากตายก็ไปตายที่อื่น
3. บทที่ 3 ตาแก่นี่มีแฟนคลับด้วย
4. บทที่ 4 เป็นนายพรานแบบไหนเนื้อสักชิ้นยังไม่มีให้ลูกกิน
5. บทที่ 5 เขาซื้อนางมาหรือว่านางซื้อเขามากันแน่
6. บทที่ 6 ทนไม่ได้ก็ไปหาเงินมาไถ่ตัวเองสิ
7. บทที่ 7 เติมเต็มกันและกัน
8. บทที่ 8 ข้าอยู่ทางนี้จะดูแลนาง เมื่อท่านกลับมาก็เขียนใบหย่า
9. บทที่ 9 ข้อตกลงกับนาง
10. บทที่ 10 ข้อตกลงกับบุตรสาว
11. บทที่ 11 เจอหน้าเมียเก่า
12. บทที่ 12 นางเป็นแค่สินค้าที่ใครจะซื้อนางก็ขาย
13. บทที่ 13 ความสามารถพิเศษที่มาพร้อมกลิ่น
14. บทที่ 14 ลงโทษเด็กดื้อ
15. บทที่ 15 จัดการบ้านใหญ่
16. บทที่ 16 จัดการจางลู่เหลียน
17. บทที่ 17 ยอมโกนหนวด
18. บทที่ 18 หล่อแบบไม่มีอยู่จริง
19. บทที่ 19 วางแผนร้าย
20. บทที่ 20 ข้าตามใจเจ้าไปเกินไปใช่ไหม
21. บทที่ 21 จางลู่เหลียนที่เปลี่ยนไป
22. บทที่ 22 ตบล้างน้ำหงซิ่ว
23. บทที่ 23 เมียสาวถูกคนหมายปอง
24. บทที่ 24 เมียข้าๆหวงดูแลน้องสาวเจ้าด้วย
25. บทที่ 25 ข้าเกลียดเมียเก่าท่านจริงๆ
26. บทที่ 26 ผัวหล่อโว้ยเห็นหน้าก็ฉ่ำแล้ว
27. บทที่ 27 ปราบพยศสาวบ้านป่า
28. บทที่ 28 เจ้าชอบข้าดีกว่าชอบสตรีดีตรงไหนกัน
29. บทที่ 29 เขาคือหานรั่วสุ่ย
30. บทที่ 30 เจ้าคือสตรีคนแรกที่ทำให้ข้าอยากมีครอบครัว
31. บทที่ 31 ท่านมันขี้ขลาด
32. บทที่ 32 ปัญหาของผู้อื่นเราไม่อาจสอดมือ
33. บทที่ 33 ขายน้ำผึ้ง
34. บทที่ 34 ข้ารักเจ้า
35. บทที่ 35 ขึ้นเขาตัดไม้
36. บทที่ 36 หากในมือไร้อำนาจจะต่อกรกับใครก็ลำบาก
37. บทที่ 37 ข้ามีเจ้าคนเดียวเท่านั้น
38. บทที่ 38 ซื่อจื่อข้าจำท่านได้นานแล้ว
39. บทที่ 39 มือท่านเคยจับแต่พู่กลับต้องกลายมาเป็นคนงาน
40. บทที่ 40 ดูแลคนป่วย
41. บทที่ 41 คนป่วยที่เอาแต่ใจ
42. บทที่ 42 เขามีฐานะอะไรกันแน่
43. บทที่ 43 อ้ายซิน
44. บทที่ 44 ไม่มีเจ้ากรมอาญามีเพียงนายพรานเซี่ย
45. บทที่ 45 เงินนี้ให้เจ้าแค่อยู่บ้านเฉยๆก็พอ
46. บทที่ 46 เจ้าตัวยุ่งหนีออกจากเมืองหลวง
47. บทที่ 47 เจ้าเย้ายวนถึงเพียงนี้ข้าจะไปมองศพแห้งตายซากทำไม
48. บทที่ 48 อาสามกลับมาแล้ว
49. บทที่ 49 บ้านใหญ่รังแกหลานสาวเขาเพียงนี้
50. บทที่ 50 อีกไม่นานข้าจะให้พวกมันชดใช้
51. บทที่ 51 หลงรักผิงผิงน้อย
52. บทที่ 52 เจ้ายังมีพี่กับลูกนะ
53. บทที่ 53 ชวนหลานสาวทำการค้า
54. บทที่ 54 อาสามจะยิ่งดีใจที่พี่รักเจ้า
55. บทที่ 55 ไหว้ท่านปู่และท่านย่า
56. บทที่ 56 บอกรักเมียก่อนเดินทาง1
57. บทที่ 57 อาสามของเมียช่างรู้ใจ
58. บทที่ 58 ไปรับแม่ตัวยุ่ง
59. บทที่ 59 ความวุ่นวายมาแล้ว
60. บทที่ 60 ข้าจะสอนให้ว่าโสเภณีต้องทำตัวเช่นไร
61. บทที่ 61 คู่กัดต่างวัย
62. บทที่ 62 อย่าให้เฝิงอันหยวนเข้าใกล้องค์หญิงหก
63. บทที่ 63 นางช่างเหมือนสตรีแพศยาคนนั้น
64. บทที่ 64 เรือนหอบนเขา
65. บทที่ 65 กักนางไว้จนกว่าจะหายคิดถึง
66. บทที่ 66 ท่านเทพเครืองหอม
67. บทที่ 67 ตัวตนเปิดเผย
68. บทที่ 68 ข้าอยากเริ่มใหม่กับเจ้า
69. บทที่ 69 ข่าวดีของจูเหมยลี่
70. บทที่ 70 เย่วเย่วเจ้าเป็นของอาคนเดียวรู้ไว้
71. บทที่ 71 อ้ายซินสามีของเจ้าก็คือข้าจูยวี่ซาน
72. บทที่ 72 หากในมือท่านไร้อำนาจจะปกป้องข้ากับลูกได้อย่างไร
73. บทที่ 73 ข้าเป็นสามีเจ้าจะหาสิ่งที่เมียต้องการไม่ได้เชียวหรือ
74. บทที่ 74 เจ้าต้องท้องก่อนอ้ายซินให้ได้
75. บทที่ 75 เตรียมเดินทาง
76. บทที่ 76 เป็นแผนส่งพี่ชายออกจากเมืองหลวง
77. บทที่ 77 เปิดหน้าพร้อมปะทะ
78. บทที่ 78 เมียข้าเป็นสิ่งล้ำค่าที่พวกเจ้าไม่คู่ควรเอ่ยถึง
79. บทที่ 79 กล้ารังแกลูกสาวของข้าหรือ
80. บทที่ 80 อาสามพี่น้องท่านสั่งเสียกันซะ
81. บทที่ 81 คนแก่ง้อเมีย
82. บทที่ 82 กลับมาทันเมียคลอด
83. บทที่ 83 ได้บุตรชาย
84. บทที่ 84 ต้องไปเมืองหลวง
85. บทที่ 85 จะร่ำสุราต้องรอฤกษ์ยามด้วยหรือองค์ชายรอง
86. บทที่ 86 ปรากบฏตัดสินโทษ
87. บทที่ 87 ข้าไม่ใช่คนทำอะไรไม่รับผิดชอบ
88. บทที่ 88 คนแก่เจ้าเล่ห์
89. บทที่ 89 ให้รางวัลข้าหรือให้รางวัลตัวเองกันแน่
90. บทที่ 90 กระหม่อมแซ่จางมิได้แซ่หาน
91. บทที่ 91 ในที่สุดก็ได้รักนางสักที
92. บทที่ 92 เซียวจ้านเป่ยกลับมาแล้ว
93. บทที่ 93 มีแต่คนหลงเมีย 20+
94. บทที่ 94 รักเมียให้สมกับที่คิดถึง 20+
95. บทที่ 95 หากรู้จะมีวันนี้จะกดดันมารดาเขาจนไร้ทางรอดหรือไม่
96. บทที่ 96 ไท่จื่อแต่งงาน
97. บทที่ 97 แม่สารเลว
98. บทที่ 98 แก้วตาดวงใจของแม่
99. บทที่ 99 ฟ้าหลังฝนมักสดใส
100. บทที่ 100 ความรักนิรันด์กาล(จบบริบูรณ์)
ย่อ
ขยาย
