บทที่ 92 เซียวจ้านเป่ยกลับมาแล้ว

บุรุษหนุ่มรูปงามผู้หนึ่ง เก็บดอกโม่ลี่ฮวามากระบุงใหญ่ ใบหน้าชื้นไปด้วยเหงื่อจูเหมยลี่เห็นแล้วอดขำไม่ได้ก่อนจะกระเซ้า

"องค์ชายสี่ วันนี้ได้มาหลายกระบุงเชียวเพคะ  พี่เว่ยเว่ยคงได้รั้งอยู่ที่เรือนหม่อมฉันนานแน่ๆ"

"หืม เว่วเว่ยเจ้าเหนื่อยหรือไม่ ถ้าเช่นนั้นเราหยุดเก็บดีไหมพี่สะใภ้ ข้าไม่อยากให้เว่ยเว่ยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ