บทที่ 20 20

ชายหนุ่มชะงักค้างไว้ รอยยิ้มจืดลงก่อนหันไปมองหน้าแม่เด็กหญิงด้วยแววตาคาดโทษ ซึ่งเมรินเองก็ทำหน้างงๆ กับอาการที่เขาเป็น ทว่า เท่านั้น ร่างสูงก็ก้าวเดินต่อโดยไม่ได้พูดอะไรกับเธอ ยิ่งทำให้หญิงสาวสงสัยมากขึ้นไปอีก แต่ก็จำต้องเดินตามหลังเขาไปเงียบๆ เก็บความสงสัยไว้ในใจเสียก่อน

ไม่นาน ทั้งสามคนเดินมา...