บทที่ 104 เรื่องนี้ห้ามบอกแม่

"มิน่าล่ะ..."

ณิชาภัทรจ้องเขม็งไปยังเอกสารไม่กี่แผ่นที่กระจัดกระจายอยู่บนเบาะรถ ปลายนิ้วของเธอกำแน่นจนซีดขาว น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาราวกับจะปลิวหายไปกับสายลม แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นที่กัดกินไปถึงขั้วหัวใจ

"มิน่าล่ะ... ตอนที่น้าเขยติดคุก แล้วน้าสาวก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย พ่อถึงได้รีบรับอริสาเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ