บทที่ 17 เสียใจแล้วหรือ?

เมื่อแผ่นหลังของณิชาภัทรและสรัลพรเลือนหายไปจนสุดสายตา ณัฐพลจึงค่อย ๆ ดึงสติที่หลุดลอยกลับมา ทว่าความรู้สึกว่างเปล่าภายในใจกลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับมีคลื่นลูกใหญ่ซัดโถมเข้าใส่ซ้ำ ๆ

......

ช่วงเย็น

ณิชาภัทรจัดการเอกสารฉบับสุดท้ายเสร็จสิ้น เธอยกมือนวดขมับไล่ความเหนื่อยล้า

ก่อนจะเดินออกจากตึกสำนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ