บทที่ 31 ความรักในอดีต

ณิชาภัทรจ้องมองภาพบนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสายตาว่างเปล่า ภาพความอ่อนโยนของณัฐพลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ครั้งหนึ่งเคยเป็นสิ่งที่เธอเฝ้าฝันถึงแต่ไม่เคยเอื้อมคว้ามาได้ มันช่างบาดตาเหลือเกิน

ทว่าในยามนี้ หัวใจของเธอไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งความอาวรณ์ มีเพียงความรู้สึกสมเพชตัวเองที่ผุดขึ้นมา

ปลายนิ้วเรียวกดลบรายชื่อ...