บทที่ 48 ชัยกร ช่วยฉันด้วย

"โอ๊ย! ขาของฉัน!" อริสาก้มมองบาดแผลที่ขาของตนเองพลางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มในทันที "ณัฐพล... เจ็บเหลือเกิน... ฉันจะเลือดไหลจนตายไหมคะ?"

ในสายตาของณัฐพล การที่เธอกระโจนเข้ามาผลักเขาเมื่อครู่นี้ คือการเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องเขาอย่างไม่ต้องสงสัย ความรู้สึกผิดและความซาบซึ้งใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ