บทที่ 76 ของที่ซื้อมาไม่ใช่เอาไว้ให้รกร้าง

อชิระถูกคำยกยอประหนึ่งป้อนลูกยอคำโตของประวีณาทำให้รู้สึกตัวลอยเคลิบเคลิ้ม ประกอบกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่สูบฉีดพล่าน เขาจึงวาดมือออกไปอย่างกว้างขวาง ใบหน้าฉายแววภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด

"เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้ว! ณิชาภัทรเป็นลูกในไส้ของฉัน ฉันก็ต้องรักลูกคนนี้มากกว่าใครอยู่แล้ว!"

สิ้นเสียงประกาศศักดา ณิชา...