บทที่ 84 ฉันจะแพ้

เช้าวันถัดมา ณ โรงพยาบาล

ภายในห้องพักผู้ป่วยสีขาวสะอาดตา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อลอยอวลในอากาศ ให้ความรู้สึกเย็นเยียบและห่างเหิน

แพทย์เจ้าของไข้กำลังก้มลงทำแผลที่บริเวณน่องของณิชาภัทร ปากคีบโลหะคีบก้อนสำลีชุ่มน้ำยา เช็ดเบาๆ ผ่านปากแผลที่เนื้อเปิดอ้า ความแสบสันแล่นปราดขึ้นมาจับขั้วหัวใจ

ทว่าณิชาภัทรกลับไม่...