บทที่ 87 ผู้ชายคนนั้นดีกว่าฉันตรงไหนกัน

อีกด้านหนึ่ง หลังจากเดินออกมาจากโรงพยาบาล ใบหน้าของณัฐพลก็บึ้งตึงราวกับพายุตั้งเค้า บรรยากาศรอบตัวมืดครึ้มจนน่าอึดอัด

ความกดดันภายในรถพุ่งสูงจนน่าใจหาย

อริสานั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ลอบมองสันกรามที่ขบแน่นของชายหนุ่ม เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปวางทาบลงบนหลังมือของเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะเอ่ยปลอบประโลมด้วย...