บทที่ 90 ถ้าฉันหึงขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็ จะไม่แบ่งแยกว่าชายหญิงหรือแก่เด็ก

อริสาลูบไล้อัญมณีเย็นเฉียบที่สวมอยู่บนลำคอระหง ใบหน้าเปื้อนยิ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย น้ำเสียงหวานหยดย้อย

"ฉันชอบมากค่ะ ขอบคุณนะคะณัฐพล"

ณัฐพลฝืนยิ้มบางๆ ที่มุมปากอย่างจงใจ แต่สายตากลับไม่อาจควบคุมได้ มันพาลจะเหลือบไปมองโต๊ะข้างๆ อยากจะเห็นสีหน้าของณิชาภัทรว่าจะเจ็บปวดเพียงใดเมื่อถูกแทงใจดำ

แต่ทว่า อีกฝ...