บทที่ 104 สิ่งนี้ต้องซ่อนตัวจากแม่

"มิน่าล่ะ..."

มิแรนด้าจ้องมองเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนเบาะรถ ปลายนิ้วของเธอซีดขาวจากการบีบมันไว้แน่น เสียงของเธอแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ทว่ากลับแฝงไปด้วยความเย็นเยียบที่เสียดแทงลึกถึงกระดูก

"มิน่าล่ะ ตอนที่น้าเขยติดคุกแล้วน้าหายตัวไป พ่อถึงไม่ลังเลเลยที่จะรับอาริอานนามาอยู่ด้วย"

ความทรงจำต่าง ...