บทที่ 116 ความรู้สึกว่างเปล่า

สายตาของแฮร์ริสันกวาดมองมิแรนดา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่นในทันที

เส้นผมยาวของเธอทิ้งตัวชื้นแฉะอยู่บนบ่า ปลายผมยังมีหยดน้ำเกาะพราวและซึมลึกเข้าไปในเนื้อผ้า

ภาพนั้นจุดประกายความกรุ่นโกรธที่ไร้ชื่อเรียกขึ้นมาในใจของแฮร์ริสันอย่างอธิบายไม่ได้ เขาก้าวยาวๆ เข้าไปขวางทางเธอไว้

น้ำเสียงของเขาหนักอึ้ง แ...