บทที่ 142 คลิฟตันขับไล่เธอไป

เวลาผ่านไป ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิทลงแล้ว มีเพียงแสงจากไฟสปอตไลต์ของสนามฝึกซ้อมที่สาดส่องจนสว่างไปครึ่งค่อนฟ้า

เสียงร้องให้จังหวะที่แว่วมาแต่ไกลเงียบลง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยจอแจที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

มิแรนด้าได้ยินเสียงเอะอะนั้นจึงลุกขึ้นยืน เธอปัดกระโปรงให้เรียบ ผลักประตูห้องพักแล้วเดินอ...