บทที่ 147 ฉันได้คนผิด

คลิฟตันก้มมองหญิงสาวที่กอดต้นขาเขาไว้แน่นอย่างดื้อดึงไม่ยอมปล่อย

ความรู้สึกจนใจเอ่อล้นขึ้นมาในอก

แม้แต่ตอนอยู่ท่ามกลางห่ากระสุน เขาก็ไม่เคยรู้สึกไร้ทางสู้ขนาดนี้มาก่อน

ชายหนุ่มถอนหายใจ ร่างกายที่เกร็งเขม็งผ่อนคลายลง เขาเลิกคิดที่จะก้าวเดินหนีอีก

"ปล่อยเถอะ"

ความเย็นชาในน้ำเสียงจางหายไปมาก หลงเหลือเพ...