บทที่ 157 ของขวัญสำหรับเขา

เย็นวันต่อมา ท้องฟ้าด้านนอกค่อยๆ มืดลง

มิแรนดานั่งอยู่ในห้องทำงาน จัดการเอกสารชิ้นสุดท้ายจนเสร็จ แล้วยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา

หกโมงครึ่ง

ใกล้ถึงเวลาไปทานมื้อค่ำแล้ว

เธอพับหน้าจอแล็ปท็อปลง ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปที่ตู้ใกล้ๆ เพื่อหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำออกมาจากกระเป๋า

เธอเปิดมันออก

ภายใต้แสงไฟ กระดุมข้อ...