บทที่ 222 เวลาที่ขาของเขา “ฟื้นตัว”

อิซาเบลลาได้ยินคำตอบของผู้เป็นพ่อแล้วก็นิ่งงันไป

เธอค่อยๆ หันไปจ้องมองเขา ไม่อาจทำใจยอมรับความจริงได้ว่าพ่อเพิ่งจะตกลงยอมรับเงื่อนไขที่โหดเหี้ยมถึงเพียงนั้น

หญิงสาวก้าวถอยหลังไปสองก้าว ส้นรองเท้ากระทบพื้นดังก้องสะท้อนเป็นจังหวะบาดหู

ก่อนจะหันหลังวิ่งเตลิดพุ่งตรงไปยังประตูห้องนั่งเล่นโดยไม่แม้แต่จะเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ