บทที่ 235 เหมือง

อาเธอร์สัมผัสได้ถึงความรังเกียจเหยียดหยามของมิแรนดา ราวกับมีใบมีดเย็นเยียบกรีดลึกเข้ามาระหว่างซี่โครง

ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาในฉับพลัน ทั้งร้อนรุ่ม อัปยศอดสู และไร้ทางระบาย

มือขวากำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เส้นเอ็นปูดโปนขึ้นมาบนหลังมืออย่างเห็นได้ชัด

มิแรนดาสังเกตเห็นทันที แววตาเย้ยหยันของเธอเพิ่...