บทที่ 265 ลักพาตัว

เมื่อมิแรนด้าได้สติกลับมา เธอพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนพื้น หินที่ทั้งเย็นเยียบและแข็งกระด้าง กลิ่นอับชื้นโชยเตะจมูกมาจากทุกทิศทาง

เธอขยับศีรษะก่อนที่ความเจ็บปวดแปลบจะแล่นริ้วขึ้นมาบริเวณท้ายทอย แล้วทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนภาพจะตัดไปก็หลั่งไหลกลับเข้ามาในหัว

ใครบางคนบนรถฟาดเข้าที่ท้ายทอยของเธอ แรงพอที่...