บทที่ 35 โกรธเกรี้ยว

“บ้าจริง! ให้ตายสิ! ยัยลลิตานี่มันชักจะเหิมเกริมใหญ่แล้วนะ!”

ชญานีไม่คิดว่าตัวเองไม่เพียงแต่จะถูกย้อน แต่ยังถูกวางสายใส่ เสียงสัญญาณตัดสายนั้นช่างบาดหูเหลือเกิน

ในหูของชญานี มันราวกับเป็นเสียงหัวเราะเยาะเย้ยเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เธอโกรธจนขว้างโทรศัพท์ทิ้งทันที!

ทำเอากานดาสะดุ้งโหยง รีบเข้าไปปลอบชญานี

“ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ