บทที่ 110 โรคภูมิแพ้

มุมมองของซาร่าห์

อพาร์ตเมนต์ให้ความรู้สึกอบอุ่นเมื่อฉันก้าวผ่านประตูเข้ามา ช่างแตกต่างจากบรรยากาศหนักอึ้งที่ฉันทิ้งไว้เบื้องหลังที่คลับโดยสิ้นเชิง เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังมาจากห้องนั่งเล่น และฉันก็พบว่าตัวเองหยุดยืนอยู่ในโถงทางเดินเพียงเพื่อจะฟัง

“คุณยายดูสิคะ! หนูระบายกลีบดอกไม้เป็นสีม่วงเพราะเป็นส...