บทที่ 151 หลบหนี

มุมมองของแอชลีย์

ฉันแนบหน้ากับกระจก ไฟท้ายรถเล็กลงเรื่อยๆ จนกลายเป็นเพียงจุดสีแดงจิ๋ว แล้วก็หายลับไป ลมหายใจของฉันทำให้กระจกเป็นฝ้า แต่ฉันก็ยังคงจ้องมองอยู่ดี หวังว่าบางทีพวกเขาอาจจะเลี้ยวรถกลับมารับฉัน

พวกเขาต้องกลับมาแน่ๆ ซาราห์คือแม่ที่แท้จริงของฉันแน่นอน แค่มองเธอก็รู้แล้ว และเพื่อนของเธอก็ขับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ