บทที่ 19 เธอรู้มากเกินไป

มุมมองของซาร่าห์

“แค่แวะมาดูน่ะ” มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังฉัน

เจ้าของเสียงเดินตรงมาที่โต๊ะซึ่งแฟ้มผลงานออกแบบของฉันวางแผ่อยู่ นิ้วของเขาไล่ไปตามภาพสเก็ตช์ของฉันอย่างระมัดระวัง พินิจพิเคราะห์แต่ละภาพด้วยความสนใจอย่างแท้จริง

ตอนนั้นเองที่ฉันได้เห็นเขา ชายร่างสูงในชุดสูทสีเทาเข้มราคาแพง อายุราว...