บทที่ 38 ใกล้กับขอบ

มุมมองของไมเคิล

“แก... แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ!” เดนนิสอ้าปากค้าง ความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้ของเขาสลายกลายเป็นความสิ้นหวังขณะที่ผมกระชากเขากลับขึ้นมายืน “แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? แกรู้ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร?”

ผมชะงัก หมัดของผมอยู่ห่างจากใบหน้าที่เริ่มบวมเป่งของเขาไม่กี่นิ้ว แน่นอนว่าฉันรู้ พ่อของเขาเป็นบุคคลท...