บทที่ 100 บทส่งท้าย...ความสุขที่เฝ้ารอ

ตอนที่ 100 บทส่งท้าย...ความสุขที่เฝ้ารอ

หนึ่งปีต่อมา...

สายลมอ่อน ๆ พัดผ่านสนามหญ้ากว้างของบ้านหลังใหญ่ เสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังขึ้นไม่ขาดสาย

"ฮ่า ๆ ๆ" น้องโบนัสในวัยขวบกว่า ๆ กำลังหัดเดินด้วยขาสั้น ๆ ของตัวเอง

"ช้า ๆ ครับลูก" อัศวินรีบกางแขนรออยู่ด้านหน้า เพราะกลัวลูกสาวจะล้ม แต่ดูเหมือนคนตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ