บทที่ 9 หึง1.

ตอนที่ 9. หึง1.

พาขวัญตกใจเป็นอย่างมาก เมื่ออยู่ ๆ ริมฝีปากหนาของอัศวินก็แนบประกบกับริมฝีปากของเธอ ลิ้นสากตวัดเก็บเกี่ยวความหวานภายในช่องปากของเธออย่างเอาแต่ใจ พาขวัญเคอะเขินในตอนแรก ก่อนจะจูบตอบกลับชายหนุ่มด้วยความไม่ประสา แต่มันทำให้ความร้อนแรงของอัศวินเพิ่มขึ้นไม่แพ้กัน รสจูบเร่าร้อนปลุกความหื่นกระหายภายในตัว กลีบปากบางบดเบียดเข้าหาด้วยแรงราคะ สองลิ้นเกี่ยวกันไปมาก่อนที่อัศวินจะผละออกและกระชากเสื้อผ้าของพาขวัญออก และโยนมันไปกองที่พื้นอย่างไม่แยแส

ชายหนุ่มก้มลงซุกหน้าเข้ากลางหว่างขาตวัดรัวปลายลิ้นเข้าตรงรูร่องฉ่ำแฉะอย่างตะกละตะกลาม ทำเอาพาขวัญสมองขาวโพลนกับความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

“อะ อ๊า..ซี๊ดด สะ เสียว อื้ออ” เธอร้องออกมาอย่างไม่รู้จักอาย แต่ยิ่งเธอร้องออกมามากเท่าไหร่ อัศวินก็ละเลงเลียมากเท่านั้น

ใบลิ้นร้อนห่อเกร็งแทงเข้าออกในร่องรัว ๆ พาขวัญดีดดิ้นส่ายสะโพกด้วยความเสียวซ่าน สายตาคมช้อนมองดูอาการของคนที่นอนดีดดิ้นบิดเบี้ยวกลางที่นอน พร้อมทำหน้าเหยเกอย่างพอใจ

พาขวัญกระตุกตัวเกร็งสมองขาวโพลน เมื่อถูกชายหนุ่มปรนเปรอตวัดเลียแทงเข้าออกจนเธอใกล้แตะถึงจุดสุดยอด

“อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์ กรี๊ดด”

ร่างบางกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำใสออกมาใส่ปากของอัศวิน ทั้งที่เขายังไม่หยุดเลีย ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียกวาดเอาน้ำเสียวจากรูสวาทเข้าปากจนแห้งเหือด

อัศวินมองร่างบางที่ทิ้งตัวนอนทอดขาแบะอ้าสิ้นเรี่ยวแรง เขาจัดการถอนเสื้อผ้าตัวเองออกจนเปลือยเปล่า ก่อนจะสอดท่อนเอ็นเข้าไปทีเดียวจนมิดลำ

ปึก !!

กรี๊ดดด อร้ายย เจ็บ !! พาขวัญร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดหยาดน้ำตาเม็ดเล็ก ๆ ไหลอาบแก้ม แต่อัศัวินก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยสักนิด หากแต่กลับกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาอย่างแรง

พาขวัญปรือตามองชายหนุ่มเขาไม่มีความอ่อนโยนกับเธอเลยสักนิด แต่ไวกว่าความคิดเพราะจู่ ๆ อัศวินก็อุ้มเธอในท่าชวนสยิวในท่าลิงอุ้มแตง ร่างเล็กที่ถูกจับกระเตงอุ้มขยับสะโพกให้รูร่องตรงกับท่อนเอ็นลำเขื่อง แค่เพียงปลายหัวหยักบานถูไถปากทางสวาท น้ำเสียวก็ไหลเยิ้มหลั่งออกมาชโลมปลายหัวอย่างรู้งาน

“อ่าส์ ชะ ใช่ อื้อ ซี๊ดด”

ยิ่งพาขวัญร้องเท่าไหร่เขาก็ยิ่งแกล้งกระทุ้มปลายหัวเอ็นขึ้นใส่ร่องเธอเบา ๆ ยิ่งทำให้ร่องสาวขมิบตอดใส่ถี่ยิบ

ชายหนุ่มอุ้มกระแตงร่างเล็กก้าวเดินไปยังระเบียง ทุกจังหวะย่างก้าวเขาก็สาวกระทุ้งลำเอ็นใส่ร่องแคบไปด้วย พาขวัญยกขาเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น แต่กลับเหมือนเธอแอ่นสะโพกสวนจนเอ็นอวบเข้าไปลึก ความเสียวกระสันทำเอาสมองเธอขาวโพลนไปหมด

“คุณอัศตรงนั้นอย่าไปนะ...” พาขวัญร้องออกมาเพราะเห็นว่าเขาตรงไปที่ระเบียงห้อง

“ทำไมอายเหรอ ดียิ่งเธออายฉันยิ่งไป” เขาเดินอุ้มพาขวัญไปที่ระเบียงก่อนจับเธอนั่งที่ราวระเบียง ทำให้พาขวัญกลัวที่จะตกมากเธอร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม แต่สองมือก็โอบรอบต้นคอเขาเอาไว้แน่น ยิ่งอัศวินกระแทกแรงเท่าไหร่พาขวัญก็ร้องออกมามากเท่านั้น

ไม่นานเขาอุ้มพาขวัญกลับมาที่เตียงก่อนว่างร่างบางลงบนเตียงจับเรียวขาขาวถ่างออกกว้างจับลำเอ็นสอดกระแทกเข้าไปอีกรอบ

“อ๊ะ อ๊ะ เสียว อะ อ่าส์”

“เสียวมากมั้ย”

คนตัวเล็กที่นอนอยู่พยักหน้าแทนคำตอบสร้างความพอใจให้ชายหนุ่ม เขากระแทกกระทั้นลำกายใหญ่เสือกไสเข้าออกในร่องสาวแรงขึ้นกว่าเดิม ซึ่งเธอก็ขมิบร่องตอดรัด

ชายหนุ่มส่งมือไปบีบขย้ำเต้าอวบที่กำลังเด้งฟัดไปมาตามแรงกระแทกสะกิดเขี่ยยอดสีหวานจนมันแข็งเป็นไต บีบขยี้จนร่างบางเสียวกระสันขมิบร่องตอดรัดท่อนเอ็นรุนแรงกว่าเดิม จนเขาต้องขบกรานแน่นด้วยความเสียดเสียว

“เอาโคตรมันส์ อ่าส์”  อัศวินคำรามออกมาทำเอาพาขวัญสะอึกกับคำพูดของเขา อัศวินดันขาเรียวชึ้นชิดอกอวบจนร่องสีหวานแอ่นยกขึ้นให้เขาเสียบแทงได้ถนัด ก่อนจะกระเด้าเอ็นร้อนเข้าใส่รัวแรง ลึก ๆ  เน้น ๆ โดนจุดกระสัน จนพาขวัญทนความเสียวซ่านไม่ไหว ทำให้น้ำรักของเธอไหลออกมาชโลมเต็มเอ็นอุ่น

“อร๊ายย!..”

อัศวินกดแช่ลำกายไว้ เขาโดนร่องสาวตอดรัดลำเอ็นถี่ยิบจนปวดไปทั้งหมด

พอเห็นคนตัวเล็กหายสั่นเสียว เขาก็จับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าตอดงัดเอ็นแข็งที่ยังเสียบคาอยู่ในร่องแฉะ ขยับสะโพกตอกลำเอ็นเข้าไปในรูร่องถี่ยิบ จนร่างบางครางกระเส่าขึ้นมาอีกครั้ง

“ซี๊ดด ไม่ไหวแล้วหยุดสักทีเถอะค่ะ

“ อ๊า”  ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาจูบซับไปตามกรอบหน้าหวาน ขณะที่เอวสอบก็กระหน่ำกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง

อัศวินตอกอัดท่อนเอ็นแรง ๆ เข้าออกรัว ๆ ก่อนจะกระแทกย้ำครั้งสุดท้ายฉีดพ่นน้ำรักเข้าไปในร่องสาวฉ่ำแฉะ จนส่วนเกินไหลย้อยสวนล้นทะลักออกมา

พาขวัญนอนนิ่งหายใจหอบถี่ คราบน้ำตายังติดที่แก้มและแพขนตาของเธอ ก่อนที่อัศวินจะถอนท่อนเอ็นออกและหันไปหยิบเสื้อคลุมก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไมนานเสียงน้ำไหลในห้องน้ำก็ดังออกมา พร้อมกับร่างบางที่นอนร้องไห้กลางเตียง

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกช้า ๆ พาขวัญที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ปลายเตียงเผลอเงยหน้าขึ้นทันที ก่อนหัวใจจะสะดุดวูบ อัศวินเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูสีเข้มพันต่ำอยู่รอบเอวหยดน้ำยังเกาะพราวตามลาดไหล่กว้าง ไล่ลงมาตามแผงอกแน่นและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามชัดเจน กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยปะปนกับไออุ่นจากร่างกายเขา พาขวัญรีบหลบสายตาทันที แก้มร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่

“ฉะ…ฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ” เธอรีบลุกจนแทบสะดุดชายพรม ก่อนเดินเร็ว ๆ เข้าไปในห้องน้ำราวกับหนีอะไรบางอย่างอัศวินมองตามแผ่นหลังบางนั้นเงียบ ๆ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ อย่างไม่เข้าใจตัวเอง เขาเดินกลับมาที่เตียง พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แต่แล้วสายตาก็ชะงักบนผ้าปูสีอ่อน…มีรอยเลือดสีแดงจางๆ เปื้อนอยู่ หัวใจอัศวินกระตุกแรงทันทีมือที่ถือโทรศัพท์นิ่งค้างภาพเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนแวบกลับเข้ามาในหัว

ใบหน้าที่สั่นไหวของพาขวัญ เสียงหายใจแผ่วเบาดวงตาที่แดงช้ำแต่ยังพยายามไม่ร้องไห้เขาเม้มปากแน่นอย่างไม่รู้ตัว

“นี่มัน…”

เสียงในลำคอแหบพร่า พาขวัญเป็นครั้งแรกของเขาความจริงข้อนั้นทำให้หัวใจเขาปั่นป่วนอย่างประหลาด ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เขาคิดมาตลอดว่าผู้หญิงอย่างเธอคงมีคนเข้าหาไม่น้อยแต่สุดท้าย…เธอกลับมอบทุกอย่างให้เขาเพียงคนเดียวอัศวินหลับตาลงช้า ๆ ก่อนยกมือเสยผมเปียกขึ้นอย่างหงุดหงิดไม่รู้กำลังหงุดหงิดอะไร ตัวเอง หรือหัวใจที่เริ่มสั่นคลอนมากขึ้นทุกวัน

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้งพาขวัญเดินออกมาในชุดนอนแขนยาวสีครีม ผมเปียกชื้นเล็กน้อย ใบหน้ายังแดงจาง ๆ อย่างคนไม่กล้าสบตาแต่ทันทีที่เธอหันมองเตียงก็ชะงัก อัศวินนอนอยู่ตรงนั้นแล้วและที่สำคัญ…คืนนี้เขาไม่ได้ออกไปนอนห้องทำงาน

หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นช้า ๆ พาขวัญยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงอย่างลังเล ไม่แน่ใจว่าควรทำยังไง จะนอนดีไหมหรือควรไปนอนโซฟาแทนในตอนนั้นเอง

“จะยืนอีกนานไหม” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นทั้งที่เขายังหลับตาอยู่พาขวัญสะดุ้งเบา ๆอัศวินเปิดตาขึ้นมามองเธอ ก่อนพูดเรียบ ๆ

            “รีบนอนฉันง่วง”