บทที่ 104 เพราะเธอคือหัวใจ (2)

แววตาสองคู่สบประสาน ก่อนที่หล่อนจะหลุบตาหนี ยื่นมือไปตักอาหารใส่จานให้เขาอย่างเอาใจ

"ทานเถอะค่ะ"

"แล้วเด็ก ๆ ล่ะพรีม"

"ฝากแม่บ้านให้ช่วยดูค่ะ วันนี้พรีมเข้าครัวทำอาหารเองเลยนะคะ"

เขาอยากซาบซึ้งที่หล่อนทำแบบนั้น มันคงจะดีหากหล่อนไม่แฝงจุดประสงค์บางอย่างเอาไว้

"คุณรู้ไหม ผมกำลังคิดอะไร"

หล่อนคลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ