บทที่ 11 ยั่วรัก (3)
Chapter 3 ยั่วรัก (3)
ราวสี่ทุ่มเศษ รถคันหรูขับมาจอดหน้ารั้วบ้านหลังขนาดกะทัดรัด...สลิลทิพย์เตรียมหยิบถุงหลายใบมาถือไว้ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวที่อคิราห์ซื้อให้...มันคือของขวัญวันเกิด เขาบอกหล่อนแบบนั้น
"ขอบคุณมากนะคะ สำหรับของขวัญวันเกิดจากพี่คิน หนูไม่เคยได้ของขวัญวันเกิดจากคนที่หนูรักมานานมากแล้ว"
หล่อนยิ้มให้พี่เขยสายเปย์พลางยกมือไหว้ตามความเคยชิน นับถือเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง ไม่ได้คิดลึก หล่อนพยายามบอกตัวเองแบบนั้น
"แล้วหนูก็ใส่มาให้พี่ดูด้วยนะคะ ไม่ใช่เอาไปเก็บไว้ในตู้จนลืมซะล่ะ"
หล่อนยิ้มจนแก้มปริ แววตาทอประกายความสุข...หัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก ที่เขาเห็นหล่อนเป็นคนสำคัญ
"หนูจะใส่มาอวดพี่คินเป็นคนแรกเลยค่ะ"
"อืม...รีบเข้าบ้านเถอะ ป่านนี้คุณพ่อของหนูคงรอแย่แล้ว"
"หนูไปก่อนนะคะ กู้ดไนท์นะคะพี่คิน"
"เช่นกันครับ"
สลิลทิพย์ยื่นมือไปเปิดประตู มืออีกข้างก็ถือถุงพะรุงพะรัง จังหวะที่เอี้ยวตัวกำลังจะลงจากรถนั้น ถุงกระดาษก็ไปโดนบัตรของขวัญที่ได้มาจากการซื้อสินค้า ซึ่งเป็นของพริมาที่หล่อนวางอยู่หน้าคอนโซลแล้วลืมเก็บ มันหล่นลงมากองอยู่บนพื้นตรงปลายเท้าของสลิลทิพย์
หญิงสาวก้มลงเก็บ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอคิราห์
"บัตรของใคร เอาไว้ไหนดีคะ เดี๋ยวก็หายกันพอดี"
"เอาไว้ในคอนโซลก็ได้ สงสัยพรีมจะลืมไว้"
อคิราห์เปิดฝาคอนโซลกลาง...เขาลืมไปว่าในนั้นมันมีบางอย่างที่เป็นความลับของเขาซุกซ่อนอยู่
'อุ๊ย!’
สลิลทิพย์อุทานออกมา หล่อนชะงักมือที่กำลังจะหย่อนบัตรของขวัญลงในช่องสี่เหลี่ยม หล่อนไม่ใช่เด็กเพิ่งโตที่จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร...คอนดอมหลายกล่องหลายแบบที่ถูกเก็บซ่อนไว้ทำให้เขินอายจนร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้า พวงแก้มสาวแดงซ่าน ไม่คิดว่าจะเปิดมาเจอของใช้ส่วนตัวของเขาซุกเอาไว้ในรถเช่นนี้
หล่อนจินตนาการไกล เลือดสาวสูบฉีดทั่วร่าง คิดลึกไปว่าเขาใช้กับใครจนถึงขนาดพกพาไปทุกที่แบบเตรียมพร้อมเช่นนี้ และหล่อนซึ่งอยู่ในวัยอยากรู้อยากลองใจจึงเต้นตึกตักสั่นระรัว
แล้วเขาก็ช่างเหลือเกิน มาเปิดให้หล่อนเห็นทำไม ใจนั้นมันฟุ้งซ่านเตลิดเปิดเปิงเสียแล้ว จนเผลอขบริมฝีปากอย่างไม่รู้ตัว
"เอ่อ...พะ พี่คิน..."
หล่อนกระอึกกระอัก แววตาเข้มสบตากลับมาพลางดึงบัตรของขวัญออกจากมือของคนที่กำลังนั่งนิ่งราวตกอยู่ในภวังค์ นำมันใส่ลงไปห้องแห่งความลับของเขาแล้วรีบปิดฝาคอนโซลไว้ตามเดิม หล่อนอายแววตาเจ้าเสน่ห์คู่นั้น จนต้องหลุบตาหนีเพราะรู้สึกได้ถึงเลือดที่กำลังสูบฉีดขึ้นมาที่สองข้างแก้ม แสดงให้เขาเห็นจนได้รอยยิ้มกริ่มส่งกลับมา
"ทิพย์ เปิดประตูรถไว้นานแล้วนะ"
"อะ เอ้อ ค่ะ ๆ หนูไปนะคะ"
หล่อนรีบผลุนผลันลงจากรถ ปิดประตูแล้วเดินหนีเข้าบ้านด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจ หล่อนกำลังคิดว่าที่ผ่านมานั้นหลังเลิกงานเขาพาใครไปต่อ นั่นแสดงว่าเขาไม่ได้มีแค่พี่สาวหล่อนคนเดียวแน่นอน หล่อนเชื่อเช่นนั้น
