บทที่ 97 สี่ห้องหัวใจ (6)

ท่ามกลางเสียงฟ้าคำรามและแสงแลบแปลบปลาบที่ด้านนอก สายฝนยังคงโปรยปรายความชุ่มฉ่ำสาดซัดเรือนหลังคาบ้านวรธาดา...ดึกแล้ว หากแต่อณิมากลับนอนไม่หลับ หล่อนเดินลงมาข้างล่างเพื่อหาอะไรดื่ม อาจเป็นนมอุ่น ๆ สักแก้วเพื่อทำให้หลับสบายขึ้น

ตรงบาร์เครื่องดื่มนั้นไม่ได้ว่างเปล่า หล่อนชะงักฝีเท้า เมื่อเห็นใครบางคนนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ