บทที่ 24 ครอบครัว

ผมเข้าไปกอดซีเจนทันทัน น้ำตาของผมมันไหลออกมาด้วยความตื้นตันใจ เลือดเนื้อเชื้อไขสายเลือดของผมที่ห่างกันมาสามปี ในที่สุดเราทั้งสองก็ได้เจอกัน

คราวนี้ผมจะไม่ยอมให้ลูกสาวแสนน่ารักของตัวเองต้องไปจากผมอีก ไม่มีวันเด็ดขาด!

“คุณลุงคือป๊ะป๋าของซีเจนหรอคะ?”

คนในอ้อมกอดของผมพูดขึ้นมาผมจึงผละตัวของซีเจนออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ