บทที่ 50 ความกลัว

คิดแบบนี้แล้วทำไมในใจมันถึงเจ็บปวดเข้าไปอีกนะ ฉันไม่เคยลืมเขาได้เลยแม้เรื่องมันจะเกิดขึ้นมาตั้งสามปีแล้ว หัวใจของฉันยังเป็นของโซฟัสเสมอไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยสักนิดและมันคงเป็นของเขาตลอดกาล เป็นเวลานานแล้วที่ฉันนั่งอยู่แบบนั้นจนตอนนี้น้ำตาที่หลั่งไหลมาครั้งแรกๆ ต่างก็แห้งหายไปแล้วเหลือแค่เพียงความเศ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ