บทที่ 70 ทำงาน

ไม่ว่างเว้นให้สักหน่อย

นี่คือความเครียดของฉันในระดับล้าน

“มานี่เจช่วยดีกว่าค่ะ”

ฉันพูดขึ้นพรางเดินเข้าไปหยิบมีดขึ้นมาหั่นผักที่อยู่ตรงหน้าในห้องครัวใหญ่ ที่ในขณะนี้ตอนนี้ทุกๆ คนกำลังตั้งใจจัดเตรียมอาหารให้เจ้านายในตอนเช้า สังเกตได้ว่าทุกๆ คนตั้งใจกันทำงานอย่างจริงจัง

“เอ่อ คุณเจนิสคะ ไม่ต้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ