บทที่ 74 อ้อนกินติม

ความหมั่นไส้สองพ่อลูกคู่นี้ทำให้ฉันพูดออกไปแบบนั้น มีอย่างที่ไหนชมกันไปมาแล้วยังทำหน้าตาสีแสนจะมีความสุขมากที่สุด ลืมไปกันแล้วหรือยังไงว่าเรายังไม่ได้ทานข้าวกัน

“ทานค่ะหม่ามี๊”

“ทานครับเจ”

ผมกับซีเจนเมื่อได้ยินเสียงของเจนิสพูดขึ้นต่างก็รีบมองหน้ากันแล้วก็พูดพร้อมกันขึ้นมาทันทีอย่างที่ไม่ได้นัด...