บทที่ 125 ลูกหิว

“อ๊าากซ์ ฮืมมม...” เขาคำรามในคอเมื่อได้ปลดปล่อยอีกครั้ง น้ำรักไหลฉ่ำแฉะเต็มต้นขาเขาและเธอต่างซุกซบกันอย่างเหนื่อยหายใจหอบรดรินกัน จนเสียงหายใจเป็นปกติ “อืมม..พี่จะหมดแรงแล้วครับ” พัฒน์พูดเสียงแหบพร่า

“อืออ ไหนว่าจะรักฝันทั้งคืนไงคะ” ปลายฝันดันตัวขึ้นมองหน้าเขายิ้มใส่ตาอย่างล้อเลียนทั้งที่ตัวเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ